Gaat het om Den Haag of Enschede?

Wie heeft het nu voor het zeggen in Enschede. Den Haag of Enschede. Nu de gemeenteraadsverkiezingen er weer aan zitten te komen, worden alle dikke duimen, groene sjaaltjes, verlepte rozen en tomaatjes weer uit de kast gehaald. We zijn toch zekers achterlijk in Twente. Ze denken zeker in Den Haag dat we indianen uit de binnenlanden van Amerika zijn en ze Enschedeërs kan paaien met spiegeltjes. Dat lukte niet met de indianen en toch ook niet met ons? Toch? Den Haag weet de gemeenten wel te vinden als er bezuinigd moet worden, maar zelf de grote broek aantrekken in het buitenland. Een vliegenstrontje op de aardbol. Meer is Nederland niet. Dus doe even normaal. Bakken vol met geld aan dure (buitenlandse)projecten. Moeten we ze opnoemen? Doen we niet. Lees de krant, als je hem kan betalen!!!!! Volg de landelijke en lokale politiek als je er nog wat van begrijpt. En kijk in je eigen knip. Uiteraard is Enschede Solidair voor ontwikkeling van arme landen. Dus ook voor de ontwikkeling van Nederland in het algemeen en Enschede in het bijzonder. Want we zijn vooral geestelijk aan het verarmen. De crisis (veroorzaakt door wie ook al weer), hakt er diep in. De werkloosheid dreunt goed door, bedrijven hebben het moeilijk om het hoofd boven water te houden en Enschede moet flink bezuinigen.

Blijft u werkloos aan de kant staan?

Enschede Solidair wil geen partij zijn van vage beloften. We willen kunnen waarmaken wat we ook aanbieden. Enschede Solidair zal als partij de komende maanden d.m.v. duidelijke stellingname de kiezers proberen te overtuigen van de noodzaak om op Enschede Solidair te stemmen. Enschede Solidair zal zonder te behoren bij rood, groen of blauw haar eigen kleur bekennen. We zullen alleen rood aanlopen wanneer er onrecht wordt gedaan aan mensen, we zullen ons groen ergeren wanneer onze gemeenschappelijke of individuele waarden en normen worden genegeerd en blauw aanlopen als men de samenleving wil verstikken in onnodige regels.

Enschede Solidair wil zich als een organisatie gaan profileren en het product "Enschede" aan de kiezer als klant "verkopen" Onze leden beschouwen we als personeel en de gemeenteraad als plaats om "handel" te drijven. Wij denken dit zo te moeten doen om ons bedrijfsmatig in te kunnen richten. Daarnaast zullen we instrumenten als marketing, informatievoorzieningen enz. inzetten. Immers, wanneer het product niet te verkopen is aan de kiezer/klant, dan is er ook geen bestaansrecht.

Nogmaals benadrukken we dat we willen bijdragen aan een sterk Enschede. De structurele problemen in het algemeen aanpakken, en de problemen die in het bijzonder zijn ontstaan door de crisis.

Om na deze aftrap kracht bij te zetten met onze bedoeling zullen we ons als partij de komende tijd extra inzetten om het arbeidsmarktbeleid op te tekenen, daar een beeld van de omvang te vormen, kennis te nemen van de ingezette plannen en een analyse maken van de resultaten.

Immers, in de grondwet staat dat men een sociaal recht heeft op werk. Een sociaal recht is niet af te dwingen bij een rechter, maar waar wel de (politieke) bestuurders op kunnen worden aangesproken om daar veel energie in te steken en zal leiden naar een flinke afname van de werkloosheid. Werken is de levenselixer voor mensen. Mensen daarvan de huur of hypotheek betalen en kunnen het zich veroorloven om leuke dingen met gezin, familie en vrienden te doen.

WERKEN

Enschede Solidair wil werk maken van werk. Op de eerste plaats lokaliseren we een hoge werkloosheid. We gaan optekenen hoe dat wordt aangepakt door mensen die werkloos zijn te ondersteunen op “het pad van de werkloze”. Met welke instanties heb je te maken? Wat zijn je rechten en plichten? Wat gebeurt er wanneer je eenmaal in de krochten van de overheidsapparaat terecht bent gekomen? We hebben een ES Team ingesteld, waarop u een beroep kunt doen u te ondersteunen, adviseren. Deze EST-ers kunnen zelf ook werkloos zijn, maar hebben “ervaring” opgedaan. Dat u in uw eigen onderhoud moet voorzien is voor ons gewoon normaal. En dat mag u bij een werkgever doen, u moet niets. Alleen doodgaan en belasting betalen is moeten.

Word je aan het werk gezet bij een organisatie als participatiebaan, moet je je dan alles maar laten welgevallen? En hebben ze bij de overheid geleerd van de fouten die gemaakt zijn bij de Melkertbanen? Wij hanteren kort door de bocht gewoon het principe “loon naar werken”. Als je ingezet wordt als Participatiebaner, en wanneer je door (praktijk)opleidingen vaardigheden heb verworven, dan zal ook je inkomen aangepast moeten worden. Nu krijg je een percentage/bedrag boven op je uitkering en de gemeentelijke reparatie-instrumenten blijven ook van kracht (huurtoeslag, kwijtscheldingen enz). Fout. Wie werkt kan/moet in zijn eigen onderhoud voorzien. Het moet maar eens weer lonen dat je werkt. Het basisloon moet dan ook ons inziens zodanig hoog zijn dat de mensen geen extra steun nodig hebben en ook geen last hebben van de armoedval. Kun je niet werken door beperkingen, dan gaan we zoeken naar aangepast werk. Wil je gewoon niet werken? Ook goed. Als je je het kunt veroorloven dan is dat prima. Kun je dat niet dan heb jij een probleem.

Bedrijven kun je niet dwingen om werklozen in dienst te nemen. Een beroep doen op hun sociale maatschappelijke verantwoordelijkheid is in onze ogen aanmatigend. Je moet de bedrijven wat bieden. Door te stellen dat Enschede moet veranderen van een industriestad naar een dienstenstad is nu juist in onze ogen hetgeen wat je niet moet doen. Wij vinden de ontwikkeling van de UT heel belangrijk voor de stad. Dat staat buiten kijf. Natuurlijk kun je ook veel diensten leveren. Maar waar heb je het dan over? Vergeten ze dan maar gemakshalve dat de regio barst van de bedrijvigheid in de bouw. Dat een belangrijk deel van deze bedrijven eerlijke ambachten uitvoeren? Voor ons is Enschede ook voor een deel een “ambachtenstad” Velen zitten in zware beroepen en kunnen dus later mooi van de dienstverlening van Enschede gebruik maken om binnen hun vakgebied waardevol te blijven en niet te worden afgedankt.

Vroeger kenden ze de “gilden”, een soort school in de gouden eeuw (waarom gouden eeuw?) waar mensen werden opgeleid in hun vak. Wij willen dat principe terug. Zet stichtingen op met in de raad van toezicht branche-ondernemers (MKB). Zij kunnen dan de organisatie sturen en controleren inzake de inspanning om mensen met een grote afstand ervaring op te laten doen, doelgerichte vaardigheden laten aanleren, stage lopen in de bedrijven van de leden van de raad van toezicht en bij geschiktheid kunnen doorstromen binnen de vacatureruimte van die bedrijven. Iedereen doet mee!! Het MKB, de lokale overheid, onderwijsinstellingen enz.

Werken voor de overheid. Enschede Solidair wil werk creëren voor mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. De openbare ruimte is daarvoor het aangewezen veld. Wij willen de stadsdelen daarin de regie laten voeren. De basis wordt gevormd door de professionals, werkzaam binnen de gemeente op het gebied van wegen, riolering, groen en de reiniging. Daarnaast, let wel, daarnaast, kunnen ze mensen met beperkingen en werklozen die graag buiten werken inzetten. Laat ook de wijken, onder aansturing van de wijkraden, zelf meedenken en meedoen aan het onderhoud van de openbare ruimte. Laat ze zelfs budgetten beheren. De wijken kunnen door burgerparticipatie zelfs geld besparen, dat ze mogen besteden aan overige wijkzaken. En we hebben nog meer plannen.

Haal de ambtelijke sociale en technische deskundigen uit de sombere krochten van het stadhuis en het stadskantoor en breng ze in de wijk. Champignons gedijen het beste in het donker, ambtenaren niet. Deze vakmensen moeten de problematiek van de wijken in sociaal, technisch, economisch en maatschappelijk opzicht kunnen ruiken. De tijd om je afzijdig te houden moet stoppen. Iedereen deed toch mee.

WONEN

Het volgende aandachtsveld is het wonen, de bedrijfshuisvesting, de ontwikkeling van de stad en de woonomgeving. Enschede heeft haar eigen probleemgebieden. Mense moeten kunnen wonen in wijken waar een solidariteit heerst. Waar een demografische spectrum bijeen woont. Sceptici roepen dat het niet kan. Toch gaan we het proberen. Wonen en werken dicht bij elkaar, zoals ook in Roombeek gestalte krijgt (volgens oud plan) moet ook in andere wijken gebeuren. Ook de bereikbaarheid van woningen willen we gezamenlijk met de corporaties verbeteren. Daar ligt hun kracht.

Kleine “schone” bedrijven willen we in een wijk hebben. Volgens ons gaat daar een positieve werking vanuit. Uiteraard kan dat niet op grote schaal, maar het hebben van kleine bedrijfjes in de wijk, kan ook de jongeren uitdagen daar vakantiewerk te verrichten, wat te leren en daardoor hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten. We zwemmen als Enschede Solidair dus stevig tegen het beleid in als je om je heen kijkt. Het moet allemaal groter, mooier en duurder. Maar dooie vissen drijven met de stroom mee, levende vissen gaan er tegenin.

Dan de ontwikkeling van de stad. Enschede heeft de laatste jaren flink geïnvesteerd. De stad is van een bedenkelijke provinciaaltje veranderd in een regiostad. Lijkt op elkaar, maar met een regiostad bedoelen we dus een stevige regiofunctie. Wij willen dat ook verder versterken. Daardoor zijn wij ook voor een vliegveld nabij Enschede. En laten we bij de ontwikkeling van de stad de burgers betrekken en laat ze mee beslissen. Vaak wordt er gezegd dat het ze niets kan schelen, of dat ze het niet snappen. Des temeer reden om ze het wel bij te brengen. Het is uw stad. Vindt er potverdorie wat van. Geen zure lip en op de achtergrond zeuren, maar doe mee.

En dan de woonomgeving. Enschede is een groene stad. In positieve zin door al de mooie parken, die de textielbaronnen ons hebben “geschonken”. We weten allemaal wel dat onze voorouders eigenlijk de rechtmatige eigenaars zijn. De vele mooie bomen die de stad sieren. Laat dat vooral zo blijven. Eerder hebben we onder WERKEN aangegeven dat de woonomgeving ook het werkgebied moet worden van mensen met beperkingen en mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Voor diegene die dat willen moet een werkplek te vinden zijn. Zo beheersen we de kosten die met het onderhouden zijn gemoeid en we kunnen dan met recht allen trots zijn onze woonomgeving.

Want, in negatieve zin zullen al de bezuinigingen ook ten koste gaan van de kwaliteit van de openbare ruimte. Mooie groenvakken zullen omgevormd worden tot gazons. Onkruidbestrijding zal minder worden uitgevoerd. Dus zullen we in een ander soort groene stad veranderen. En dat zal uiteindelijk een forse afbreuk doen aan de trots waarmee we deze stad hebben opgebouwd.

Enschede Solidair wil in deze crisisperiode extra investeren in de openbare ruimte. Flinke acties in het wegen- en rioolonderhoud en groenonderhoud. Ook in samenwerking met de corporaties daar waar nodig renovatieprojecten opstarten in de wijken. Daarbij zetten we vakmensen van binnen en buiten Enschede gevestigde bedrijven in. (regio) Nederland loopt voorop in Europa als braaf jongetje als het gaat om het aanbestedingsbeleid. Nu dus even niet in Enschede. Wees als gemeente maar eens ongehoorzaam. Daar zijn volgens ons nog mogelijkheden om dat goed aan te pakken.Zo kunnen we ons op een solidaire manier door de crisis heen slaan. Als we het maar gezamenlijk doen. Dus wederom: iedereen doet ook hier mee.

WELZIJN

Als mensen een inkomen hebben waarvan ze hun rekeningen kunnen betalen en ze wonen in een goede betaalbare woning in een fijne buurt, dan is in grote lijnen de basis voor welzijn gelegd. Men voelt zich over het algemeen goed. De eerste levens behoeften zijn dan meestal gewaarborgd. Men verdient het respect. Met welzijn in deze context bedoelen we de gevoelswaarde. Heel belangrijk. Het welzijn waar wij het hier over hebben gaat verder. De gezondheidszorg is daarvan een belangrijke pijler. Mensen met fysieke en/of verstandelijke beperkingen, ouderen die hulp nodig hebben en de jeugdzorg noemen we de meer fysieke en tastbare WELZIJN. Onze samenleving in het algemeen is niet zo solidair met deze groepen. Ze brengen niets op. Ze kosten de samenleving alleen maar geld. Je hoort niemand het zeggen. Maar het is al erg als men het zou denken. De werkelijkheid laat zien dat we ze wegmoffelen in “sociale containers” met een label “restwaarde nul”. Kappen daarmee.

Deze genoemde groepen zijn onze vaders, moeders, oma's en opa's, broers, zussen, kinderen en vrienden. Ze zijn ons. Ze vormen een rijkdom voor ons. Ze horen erbij. En we verrekken het om ze als nadelige rekensom te zien. Hou ze in de wijken. En investeer in goede zorgvoorzieningen en een sterk welzijnswerk. Niet vrijblijvend. Enschede solidair wil dat er meetbare resultaatafspraken worden gemaakt. Dus dat wordt nog flink onderhandelen. En aangezien wij onder WERKEN onze beste ambtenaren al in de wijk hebben neergezet zullen ze elkaar vaak tegenkomen. En ze zullen elkaar vertrouwen en samenwerken, maar ook elkaar controleren. Enschede Solidair weet goed dat in deze snelle en harde wereld alles om geld draait. Geen geld om het welzijnsniveau op peil te houden? We sturen de rekening desnoods naar Den Haag of Zwolle.

Ook onze veiligheid behoort tot de zichtbare welzijn. “meer Blauw op straat” . Hou toch op. Het zijn geen smurfen, maar mensen met een belangrijke taak. Onze veiligheid waarborgen. En stop helemaal met opmerkingen als “de politie is je beste vriend” en “die pet past ons allemaal”. Moet je op een zaterdagavond of nacht eens in de stad horen hoe ze deze “vrienden” noemen en waar je hun pet kunt vinden wanneer de agenten in het nauw worden gedreven. Niet kletsen over meer blauw op straat, maar over meer mandaat op straat. Eén keer een grote muil tegen de politie en we hebben weer een opbrengst waarvan we drie ouderen een half jaar lang alfahulp kunnen bieden. Vernielen van (openbare) eigendommen gaat volgens Enschede Solidair heel wat meer kosten.

En dan het onderwijs. Enschede Solidair is van mening dat er veel aandacht moet worden besteedt aan de vroegtijdig (dreigende) schoolverlaters. Laat ze keihard zien waar ze dan uiteindelijk terecht komen. Neem ze mee naar de die instanties die voor de uitkering moet zorgen en laat hen vertellen wat ze dan per week te besteden hebben. Ook zou Enschede Solidair met ouders afspraken willen maken en hen steunen daar waar mogelijk. En geen dure zeilreisjes voor probleem jongeren. Oppakken en tijdelijk aan het werk zetten. En praat met ze. Aandacht geven doet wonderen. Aanmatigend, betuttelend, enz. enz. noem het wat je maar wilt. Maar als er niet wordt doorgepakt ben je ze voorgoed kwijt.

Prachtige voorzieningen is Enschede rijk (sportvoorzieningen, speelplekken, een aquadrome, een nieuw zwembad, muziekkwartier, ijsbaan). Enschede heeft veel geïnvesteerd in deze voorzieningen. Laat er zoveel mogelijk mensen van kunnen genieten. Jongeren moeten in de gelegenheid worden gesteld om hun contributie, bioscoopkaartje enz. te verdienen door klusjes te doen voor ouderen, meehelpen de openbare ruimte schoon te maken of in de winter onder aansturing van de stadsdelen/Twente Milieu voetpaden bij zorgcentra sneeuwvrij te houden.

U zal nu wel denken: droom lekker. Dat hebben we genoeg gedaan. Nu willen we het uitvoeren. En daar gaan we niet veel papier aan besteden of lang over praten of een woud van regeltjes opstellen. Geef meer mandaat aan de wijkraden. Geef ze budgetten om van alles in hun wijk op te zetten. Laat ze bemiddelen bij geschillen en geef ze professionele steun vanuit gemeente.

Kom op. Zet met ons alles eens op de kop. Elkaar wakker schudden en uitdagen. En jaag met ons de “ventilatoren” uit het stadhuis en stadskantoor. Ze verplaatsen alleen maar lucht.

Enschede Solidair. Het is tijd voor andere keuzes.